Το επάγγελμα του ψυχοθεραπευτή γενικά και του Συστημικού Οικογενειακού Θεραπευτή ειδικότερα διέπεται από κάποιες αρχές ηθικής και δεοντολογίας που σκοπό έχουν την προστασία των εξύπηρετούμενων και του επαγγέλματος.
Η Ελληνική Εταιρία Συστημικής και Οικογενειακής Θεραπείας (ΕΛΕΣΥΘ) και η Ελληνική Εταιρία Συστημικής Σκέψης και Ψυχοθεραπείας Οικογένειας ( ΕΕΣΚΕΨΟ) εναρμονίζονται με τον κώδικα της European Family Therapy Association (EFTA).
Η Εθνική Εταιρία Ψυχοθεραπείας Ελλάδας ( ΕΕΨΕ) μέλος της οποίας είναι η ΕΛΕΣΥΘ εναρμονίζεται με τον κώδικά της Εuropean Association for Psychotherapy ( EAP).
ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Ως Ψυχοθεραπεύτρια έχω ειδικευτεί στον Συνθετικό Μοντέλο της Συστημικής Ψυχοθεραπείας. Οι συστημικές σχολές αναπτύχθηκαν στην δύση από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, με κοινό σημείο την έμφαση στο άτομο, στην οικογένεια αλλά και της κοινότητας ως ζωντανά συστήματα.
Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή ένα σύμπτωμα εκφράζει όχι μόνο την δυσκολία ενός ατόμου αλλά και του ευρύτερου συστήματος (οικογένειας) γι΄αυτό και η οποιαδήποτε αξιολόγηση ψυχολογικών δυσκολιών σημαίνει και την αξιλόγηση του τρόπου “δυσλειτουργίας” της οικογένειας. Οι σύγχρονες τάσεις όμως σήμερα τείνουν να δώσουν έμφαση στην υγεία (“τι πάει καλά”) και στην έννοια της “ανθεκτικότητας” θεωρώντας πως ακόμη και η πιο δυσλειτουργική οικογένεια έχει ή μπορεί να δημιουργήσει τους δικούς της “υγιείς μηχανισμούς” και να εξελιχθεί θετικά πέρα από κάθε προσδοκία.
Οι Συστημικοί Ψυχοθεραπευτές δίνουν έμφαση τόσο στο νοητικό όσο και στο συγκινησιακό μέρος της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας. Η θεραπευτική σχέση, έχει αποδειχθεί και ερευνητικά, πως είναι ο σημαντικότερος παράγοντας αλλαγής, μετά από το προσωπικό κίνητρο. Επίσης χωρίς να παραγνωρίζουν την σημασία των οικογενειακών σχέσεων, στρέφουν το βλέμμα τους και στις ατομικές εμπειρίες και στα πρώιμα παιδικά βιώματα, προσπαθώντας να κατανοήσουν περισσότερα για το πως αναπτύχθηκε η κάθε ξεχωριστή προσωπικότητα. Παράλληλα δίνουν εξίσου σημασία στις επιρροές του κοινωνικού περιβάλλοντος και της κουλτούρας ως καθοριστικούς παράγοντες κατασκευής νοημάτων άρα και προβλημάτων.
